اون استاد تکواندوی 17 ساله،بدون هیچ هدف و نیتی ،قدردان بودن رو،اعتماد رو،شناخت ارزش ها رو،شعور اجتماعی رو،انسانیت رو،حساب شدگی رفتار رو،عشق رو،تفاوت رو،و زیبایی حقیقی و باطنی رو یادم داد.هیچوقت فراموشش نمیکنم.هیچوقت.

تا مدت زیادی قراره با ترک مار هیدن،کتاب سال بلوا،کله پاچه و غذاهای شمالی یادش بیوفتم:>