شاید باید اون از اون اتفاق درس میگرفتم و کاسه داغ تر از آش نمیشدم.

فکر کردم حرفا واقعین، فکر کردم رگ غیرتاشون واقعیه، فکر کردم واقعا قلبشون برای وطنشون تپیده...

داغش خیلی خیلی بد روی دلم موند. مردن خیلیا رو دیدم، تیرخوردنارو، کشون کشون بردنارو،دوییدنا و پناه گرفتاشونو،اعلامیه ها و شعارهای روی دیوارارو، دختری که شعار می نوشت رو....

خبر مرگ و اعدامم کم نبود دیگه...

فکر کردم زود نتیجه میده. فکرم بچه گانه بود؟باشه ولی همه چیز نباید انقدر زود تموم میشد.(نگین تموم نشده، صادق باشین...)

جنبش ها با آرمان و هدف درستی داشت میرفت جلو، ولی چقدر حرکتای چیپ از آدمای سطحی نگر(در حد مرگ سطحی نگر)و احمق(خیلی خیلی خییلی ساده و زودباور.)دیدم و دلم به حال کسایی که نیمه جون راه درستو میرفتن سوخت. یه قدم که میرفتیم جلو، دقیقا همون کسایی که قصدشون فقط لخت شدن بود، ده قدم میکشیدنمون عقب. ما به مفاهیم مقدسی فکر میکردیم، حرف ما فقط پوشش نبود.

از کولاک انقلاب 1401 فقط سرماش مونده (که امیدوارم با عوض شدن فصلا از بین نره) ولی به هر حال هنوز اثراتش هست!

خون هایی هست ک پاک نشده. خون حقانیت نمیاره میدونم، ولی بی هدف که ریخته نشد، شد؟...

بگذریم. فقط خواستم بگم امروز متوجه شدم کسایی که بخاطرشون از خیر خیلی چیزا گذشتم و خیلی خط قرمزا رو بخاطرشون زیر پا گذاشتم،بدون اغراق یه بچه ان که هورمونای بلوغشون توی وضعیت اجتماعی بدی داره ترشح میشه و اصلا نباید جدیشون گرفت.هر چقدر بیشتر فکر میکنم از کلماتشون میباره که نمیدونن با خودشون چند چندن.

یادمه برای مهدیس تعریف میکردم کسایی که توی سنین کودکی یا نوجوانی میرن سراغ رابطه،کسایین که هنوز به بلوغ فکری نرسیدن و ضمیر ناخوداگاهشون اینطوریه که بقیه زوجن؟بقیه رابطه جنسی دارن؟پس من هم فارغ از هر چیزی میتونم داشته باشم.

در مورد حرفی که می زدم هم خیلیا هنوز توی همین لولن.بقیه معترضن؟بقیه میتونن فقدان هاشون رو بیان کنن تا براش راه حل پیدا بشه؟پس منم میتونم.منم باید انجام بدم...

بدون هیچ تحلیلی.بدون هیچ چرتکه انداختنی.بدون حتی ذره ای آینده نگری هر غباری که از ذهن خاک گرفته شون بلند میشه رو فوت میکنن وسط راه کسایی که هدف درست حسابی دارن،و تا جایی که میتونن کدرش میکنن...حتی بدون اینکه خودشون متوجه بشن!!!!

اگه اعتراضات قبلی فقط یه درس بهم داده باشه،نتیجش این شد که امروز مدرسه خیلی خوش گذشت. فردا هم قراره خوش بگذره و تا آخر، منوال به همین صورته.