
کمتر کسی پیدا میشه که فکر رفتن و مهاجرت به سرش نزنه
خود من سالهاست تو فکرشم ولی موقعیتش پیش نمیاد
بعد با خودم فکر میکنم که خب من الان برم اوکی، ولی تمام اون لذت هایی که بچه گیام و نوجونیم و جوونیم میتونستم تو یه کشور آزاد ببرم چی پس؟ کی میخواد اونا رو بهم برگردونه؟
لذت مدرسه رفتن تو یه کشور آزاد
لذت لباس پوشیدن و انتخاب پوشش آزاد
لذت بیان احساسات آزادانه
لذت دوستی و رابطه آزاد و بدون پنهان کردن
لذت دیدن فیلم های روز دنیا تو سینما
حتی لذت گردش و تفریح بدون استرس!!!
فاک دیس اما حتی لذت اینکه یه بازی یا اپلیکیشن دانلود کنیم و اسم کشور خودمون رو تو لیست کشوراش ببینیم و بتونم ازش استفاده کنیم!
یعنی از خیلی چیزا محروم شدیم و محروم هستیم
کی میخواد اونا رو بهمون برگردونه؟
خیلی دلم میخواد برم ولی اگه برم خواهرم و مامانم چی میشن؟
من برم آزاد زندگی کنم اونا اینجا چیکار کنن؟
با چه رویی از کوچک ترین لذت های زندگی که تو یه کشور دیگه هست واسه کسایی حرف بزنم که ازش محرومن؟
می خوام برم ولی پای رفتن ندارم
و همینجاست که فکر اینکه "کلا برم به ذهنم میاد