اعتراف میکنم معلم ادبیات امسالم بهترین معلمیه که تا حالا دیدم!

از رفتار و ظاهر حرفه ای و کاریش که نمیشه ایرادی گرفت،مشخصه پشت روش تدریسش کلی تجربست!

طبق تعریف خودش،تا شش،هفت سال پیش رشته اش کامپیوتر بوده،ولی یه تصادف وحشتناک اون رو تا لب مرگ کشونده.

گفت نجات پیدا کرده ولی توی دوران نقاهتش همش به این فکر میکرده که اگه نجات پیدا نمیکردم،به عنوان یه آدم خوشحال و راضی میرفتم؟

نه.

پس علاقه اش رو دنبال کرد و تونست دکترای ادبیات فارسی عرفانی رو بگیره.

برای تاریخ ادبیات،تاریخ رو داستان وار روایت میکنه تا با شخصیتای داستان که شاعرا و منجما و ... هستن کامل آشنا بشی.

برای معنی کردن ابیات،قصه هایی که پشت شونه رو کامل تعریف میکنه:)مثلا برای بیت"به بینندگان،آفریننده را نبینی،مرنجان رو ببینده را"قضیه ی معتزله بودن فردوسی رو پیش کشید.

از هجوم فرهنگی اعراب و نجات زبان فارسی به دست فردوسی حرف زد،از مخالفتای پادشاه ترکمن برای انتشار شاهنامه حرف زد،از اسطوره های یونان و سپهر گردان و فلک الافلاک و ایلیاد و اودیسه گفت.و طوری تعریف میکرد که منی که علاقه ای به تاریخ نداشتم هر لحظه از قشنگی و عجایب این داستانا مو به تنم سیخ میشد.برعکس سال هی پیش،الان ادبیات وافعا درس مورد علاقمه:)