اول از همه بگم این یه روزنوشت سادست و عنوان رو مثل یه وب نویس بی ملاحظه و بی وجدان صرفا برای بازدید گرفتن انتخاب کردم😂🖐🏻

(معذرت میخوام ولی روزایی که نیستم بازدید میاد پایین و منم این راه کثیف بی معنیو انتخاب کردم😂)

دیروز اسنپ گرفتم که از مدرسه برگردم خونه،حدودای ساعت 9.30 صبح.و میدونستم بابام از محل کارش داره مسیر اسنپ رو کنترل میکنه و حواسش هست که اشتباه نره.اما خب ریسک کردم و یذره دورتر از خونمون پیاده شدم،درست سر خیابون.که ظاهرا هیچکس متوجه نشده🙂✊🏻😂

سر خیابون یه کوچه رفتم بالا تر و رسیدم به دبستانم:))

هیچ دانش آموزی نبود...فقط معاونا و معلما.اتاق مدیر هم نسبتا شلوغ بود.یادمه حیاطمون قبلا خیلی بزرگتر به نظرم می رسید:))

وارد ساختمون پایه اول تا سوم که شدم حس کردم چقدر سقفش پایینه:)چقدر طول و عرض پله ها کمه چقدر مقیاس همه چیز کوچیکه😂

طبقه بالا رفتم تو کلاس شیشمم،معلم شیشمم با دو نفر دیگه نشسته بود برگه های امتحانی رو صحیح میکرد:)))

-منو خاطرتون هست؟

عینکشو دراورد دقیق نگاه کرد

+ستایش!از این طرفا!

رو کرد به اون دو تا معلم

+یادتونه دو سال پیش شیشه کتاب خونه اومد پایین؟تعریف کردم براتون سه تا از شاگردام باهم تیزهوشان قبول شدن؟این همون دخترمه که مقاله زبانمو ترجمه کرد:)

منم تو افق محو شده بودم:)))حدود چهل دقیقه باهاش صحبت می کردم...وقتی برگشتم خونه هیچ کس حتی حس نکرده بود دیر کردم😂

چقدر برگشتن به متعلقات گذشته میتونه عجیب باشه...